Nýir jólasiðir

Þessi tími. Þegar minnst er ljós. Er samt í miklu uppáhaldi hjá mér. Í dag gerði ég líka eitthvað sem ég ætla að gera að jólavenju. Reyndar ætla ég að segja ykkur frá því að ég hef eignast aðra jólavenju. En það kemur seinna. Ég fór í Bláa Lónið. Í dag var kalt og hvít. Snjór yfir öllu. Það finnast mér vera alvöru jól. Vinafólk mitt frá Bretlandi var hér í heimsókn. Vinkona mín sem gerir það gott í Bretlandi var að koma hingað með kærastanum sínum, sem var hér í sinni fyrstu heimsókn. Ég veit að það hefur verið alltof mikið af jólaboðum hjá þeim. Svo mér þótti vænt um að fá smá tíma með þeim. Fékk meira að segja jóla/afmælispakka. Sem ég átti alls ekki von á. En alltaf gaman að fá óvæntar gjafir. Enda fækkar þeim nú stöðugt pökkunum sem ég fæ um jólin.

En svona til þess að þessi jól færu ekki bara í tóma leti. Þá fór ég í Bláa Lónið í dag. Það er ekki ókeypis að fara í lónið. Eiginlega töluvert mikið dýrara en að fara í sund. En þessi stund í dag. Í ljósaskiptunum. Var mér ógleymanleg. Það var eitthvað ótrúlega magnað við að vera þarna ofan í heitu vatninu í frostinu. Horfa á sólarljósið hverfa og stjörnur koma í ljós. Svo er líka svo mikið í boði þarna að ég sé ekki eftir krónu sem fór í aðgangseyri. Það er ekki tilviljun að þessi staður er nefndur sem einn af helstu ferðamannastöðum í heiminum. Skipulagið orðið þannig að sem mest verður eftir á staðnum, því útgangur er í gegnum verslun. Reyndar fannst mér ekki mikið til þess koma að þurfa að kaupa heilsu pylsu. En það verður bara að hafa sinn gang. Svo nú hef ég ákveðið að gera ferð á þennan flotta stað að árvissum viðburði. Það verði hluti af jólunum.

Annað sem ég hef líka ákveðið að gera að jólasið. Er tekin frá Frakklandi. Fannst það svo skemmtilegt að útbúa svona bakka með 13 stykkjum. Svo ég aðlagaði þetta að íslenskum aðstæðum. Samkvæmt frönsku þjóðtrúnni þá á þetta að standa fram til 27. desember og ef maður fær sér eitt af hverju þá sé hægt að óska sér. Svo auðvitað fékk ég mér eitt af hverju og óskaði mér svo í kjölfarið. Tók líka mynd. Sem ég set hérna inn. Finnst þetta skemmtilegur jólasiður sem ég ætla að taka upp.

Jólamyndir 2007

Þetta urðu svo falleg jól. Eftir að hafa kvartað undan drunga og leiðindum. Þá fékk ég óska jól. Snjór yfir öllu. Frost og kalt. En líka miklu meiri birta. Það munar öllu að hafa svona hvítt lag yfir öllu. En ég hef verið að taka nokkrar myndir. Bara svona til að muna eftir því hvernig þetta var.

Jólastúss

Jólaundirbúningurinn hefur gengið framar vonum. Það er eitthvað einstaklega þægilegt að hafa lokið jólainnkaupum í nóvember. Já, svona næstum því öllum. Því ég áttaði mig á því í gærkvöldi. Seint í gærkvöldi, já eiginlega eftir miðnætti að ég átti ein jólainnkaup eftir. Málið var að ég fór í innkaupaferð vestur um haf. Var duglegur í innkaupum. Svo ég var alveg viss um að hafa lokið þessu öllu. Var hin rólegasti allan desember. En komst svo að því þegar ég fór að pakka eftir miðnættið í gærkvöldi að ég hafði gleymt einum mikilvægum pakka. Reyndar var ég með hugmyndina á hreinu og þess vegna hafði ég ekki fjárfest í Bandaríkjunum. Sumt er einfaldlega ekki sniðugt að versla þar. En í gærkvöldi uppgötvaði ég þetta.

Svo ég fór á Netið og kíkti á hvernig væri opið. Flestar verslanir opnar. Svo það voru ekki hundrað í hættunni. Ekki nema mér tækist að sofa svo hræðilega yfir mig að það væri búið að loka. En ég var snöggur á fætur. Hentist út og í verslunarleiðangur. Það er svolítið athyglisvert að versla svona á aðfangadag. Sem raunar, ef hann stæði undir nafni. Ætti að vera síðasti verslunardagur fyrir jólin. En Þorláksmessa hefur tekið við því hlutverki. Miðað við örtröðina í bænum í gærkvöldi, átti ég allt eins von á því að það yrði nóg að gera. En það var frekar rólegt. Næstum fleira fólk að afgreiða en þeir sem voru að versla. Heyrði gullkorn eins og "geturðu aðstoðað mig við að finna eitthvað fallegt handa konunni" sem mér fannst skemmtilegt. En þetta gekk eins og í sögu. Ég fann nákvæmlega það sem ég var að leita að. Mundi hugmyndina mína að gjöfinni. Sem núna hefur verið pakkað inn og ég að fara gera mig kláran fyrir jólamáltíðina á eftir.

Ég vona að þið hafið það sem best um jólin. Gleðileg jól, alles gute zu weihnachten, merry christmas, bon noel.

Búinn að fá nóg af myrkri og rigningu

Lengsta nótt ársins er í framundan. Það er búið að vera eitthvað óvenjulega dimmt þennan mánuð. Eða það hefur mér fundist. Held það sé vegna þess að það hefur lítið sést af snjó. Ég er ekki kátur yfir því. Er eitthvað óvenjulega niðurdreginn og syfjaður þessa dagana. Til allrar hamingju hafði ég lokið öllum helstu jólainnkaupunum. Veit ekki hvað hefði gerst ef ég hefði þurft að vera stressaður líka. En þetta myrkur, regn og vindur hefur verið að leggjast eitthvað á sálina á mér. Á sama tíma hef ég gert hvað ég get til að vinna á móti þessu. Skrifaði jólakort. Hlustaði á jólalög. Verið að dunda mér í íbúðinni. En er samt eitthvað kraftlaus í þessu.

Núna er þetta smá saman að byrja að taka á sig einhverja mynd. Gervijólatréð mun rísa fljótlega. Allt verða mun jólalegra í íbúðinni minni. Ég er líka að horfa á fínu afmælisgjafirnar mínar. Fékk svolítið sem ég óskaði mér. Frá Evu Solo. Svo er ég líka að koma á sinn stað afmælisgjöfum frá stórafmælinu. Sem ég eignaðist ekki fyrr en nýlega. Svo það er ekki bara hlutir tengdir jólunum sem breyta umhverfinu hjá mér þessa dagana. Reyndar rakst ég á skemmtilegan sið um daginn. Sem mér skilst að komi frá Frakklandi. Læt hérna fylgja með lýsingu, en langar að staðfæra og heimfæra þennan sið. Ætla að velta fyrir mér í kvöld hvernig þetta myndi líta út í íslenskri þýðingu.

Also essential for Xmas here: the 13 desserts.
The thirteen desserts are the traditional dessert foods used in celebrating Xmas in the south of France. The "big supper" (le gros souper) ends with a ritual 13 desserts, representing Jesus and the 12 apostles. The desserts always number thirteen but the exact items vary by local or familial tradition. The food traditionally is set out Chistmas Eve and remains on the table three days until December 27.

Dried fruit and nuts
The first four of these are known as the "four beggars" (les quatre mediants), representing the four mendicant monastic orders: Dominicans, Franciscans, Augustinian and Carmelites.
* Raisins (Dominicans)
* Walnuts or hazelnuts (Augustines)
* Dried figs (Franciscans)
* Almonds (Carmelites)
* Dates, representing the food of Israel
* Dried plums.
Fresh fruit
* Apples
* Pears
* Oranges
* Winter melon
* Grapes
* Tangerines
Sweets
* Calissons d'Aix,
* Candied fruits (orange, lemon...)
* Local specialties... Biscotins from Aix, casse-dents of Allauch, bugnes, oreillettes, pompe à huile, fougasse, spice bread... chocolate log...
* Quince paste
* Two kinds of nougat, symbolizing good and evil
o Black nougat
o White nougat
Most of the people who have 13 desserts consider it's good, pretty, long-lasting, and always usefull to seize an opportunity to make a wish. Et oui.... if you eat the 13 your wish will be fulfilled.

Eldri og líður svolítið þannig

Þetta er svolítið skrítið. En mér líður svolítið miklu eldri í dag en á sunnudaginn. Ég átti nefnilega afmæli í gær. Ekki stórafmæli. En svona stórafmæli plús einn. Svo þess vegna líður mér eitthvað svo miklu eldri í dag. En það þýðir ekkert að vera fúll yfir aldri. Það gerist hvort sem við viljum eða ekki. Ég hef það líka að flestu leiti betra í dag en nokkru sinni fyrr. En ég hélt upp á afmælið mitt um helgina.

Mánudagar eru nefnilega ekkert sérlega heppilegir dagar til að halda upp á afmæli. Sérstaklega ekki þegar þetta eru mánudagar síðustu vikuna fyrir jól. Svo ég ákvað bara að sameina löngu ákveðið jólahlaðborð og afmælið mitt. Allt ákveðið með þó nokkrum fyrirvara, því það er ekki skyndiákvörðun að komast í jólahlaðborð. Þetta eru nefnilega eftirsótt fyrirbæri. Erfitt að fá borð. En við enduðum á Silfrinu. Það var gott jólahlaðborð. Eiginlega alltof gott. Ég hreinlega var að springa eftir þetta. Sérstaklega var ég ánægður með eftirréttina. En þetta var allt gott og Silfur átti Calvados til að ég gæti komið einhverju lagi á þetta. Svo ég var ofsalega ánægður. Ekki eins með Apótekið. Sem var versti skemmtistaður, ef það er þá hægt að kalla þetta skemmtistað, sem ég hef komið inn á í Reykjavík lengi. Þarna var ekkert í gangi. Annað en það að vera á þessum stað. Líklega vilja menn hirða þá sem hefðu annars sótt í Pravda. En það er brunnið. En skrítnari stemmningu hef ég ekki upplifað lengi. Svo við stoppuðum stutt. Komum okkur upp á Kaffibar þar sem félagi minn var að spila.

Eitthvað hef ég verið að gera af mér undanfarið. Því seinna um kvöldið var veskið týnt. Öll kort, ökuskírteini og slatti af þúsundköllum. Leitaði út um allt. En lokaði svo bara fyrir kortin. Ég er sannfærður um að þetta sé eitthvað karma mál. Svona fái ég ábendingar um að ég hafi eitthvað ekki verið að standa mig. Til allrar hamingju endurheimti ég kortin og skilríkin daginn eftir. Svo þetta var ábending, en ekki refsing. Ég verð bara að standa mig aðeins betur. En þetta sýnir að það er alveg von til þess að fá veskið sitt til baka þó það týnist þegar leikur stendur hæst um helgar.

Enda var þetta ekki búið hjá mér ennþá. Því elskuleg vinkona bauð okkur í jólaboð. Svo var líka hátíð á B5. Nýtt hljóðkerfi í húsinu og Þjóðverji við stjórnina. Eða einn af þeim. Því þarna voru ekki nema 4 plötusnúðar, 3 íslenskir auk áðurnefnds. Jólaboðið var ferlega skemmtilegt. Því án þess að ég hefði minnst á það. Að ég ætti afmæli þessa helgi. Þá fékk í bara um miðja síðustu viku boð í jólaboð. Svo ég hafði ekki bara jólahlaðborðið sem tækifæri til að halda upp á daginn. Heldur líka þetta jólaboð. Sem var svona líka fínt. Boðið upp á rauðvín (og hvítvín, bjór ofl.) osta, piparkökur og jólatónlist. Hitti þarna á fólk sem ég rekst ekkert endilega á. Svo ég fékk ennþá fleiri afmæliskveðjur. Það var samt á B5 sem ég hitti mest af fólki. Enda var troðið þarna inni. Ég heyrði einhvern tala um að við værum eins og kindur í rétt. Gat ekki annað en verið sammála. Þetta er nefnilega ekki staður sem ber svona mikið af fólki. Það helgast af því að það þarf að fara framhjá barnum til að komst niður á snyrtinguna. En þegar mikið er af fólki. Þá verður örtröð við barinn. Alltaf líka vinsælt að taka tal saman akkúrat þarna í anddyrinu. Svo þrátt fyrir að þarna væri besti hljómur á íslenskum skemmtistað og mikið stuð. Þá fór ég heim á gamla lokunartímanum. En þó ég sé eitthvað eldri. Þá var þetta hið mesta stuð. Svo maður er langt í frá dauður úr öllum æðum.

Why equality isn‘t uniformity

I’m starting to get readers that don’t speak Icelandic. And I want to sharpen my English writing skills. So I’ve decided to write in English from time to time. It will be on more universal themes. That’s what I’m thinking right now anyway. Maybe I’ll have a change of heart. We’ll see. Once upon a time I read a story about an imaginary future society. This might very well have been an Ayn Rand story or at least it‘s clear to me that its main purpose was to act as a counterweight to the socialist ideas of the early and middle 20th century. The story takes place in a society where equality has been taken to its extreme. In essence, to ensure that nobody feel inadequate. We are all brought to the same level. To play the piano. You must put on gloves that prevent you from hitting the notes. Everyone enjoys exactly the same standard of living. No more and no less. There are no experts in any given field.

This story stuck in my head. I can‘t remember the author or the name of the book. But this is very much the problem of equality. Start at any given point. Make everyone equal. After awhile things will get unequal again. In general I think equality is a good idea. Particularly, when applied to equal opportunity for people. That’s why I like taxes. They are a great way to redistribute wealth. From those who have more than they need. To those who most need it. Even Warren Buffet understood why it’s good for the economy for money to circulate, rather than to be left alone. But it also matters how you spend that money.

In the Nordics, we have a tendency to spend the taxes on education and health. In some other countries it ends up in the hands of generals and their families. For some reason we end up more and more wealthy, while things are apparently not going as well in the second example. There’s another good reason why things seem to work well in the Nordics. We have a strong judicial system that actually respects ownership. This means that if you own something. The law will protect that right. There’s the rule of law as opposed to a dictator or tyrant. Because it seems that the one man, one vote principle only works well if you give everyone the vote, not just the dictator.

In the Nordics we have some of the strongest equal opportunity movements in the world. But sometimes I see the unholy alliance of the religious right and feminists. Fighting against perceived evils. Which I’m sure are bad things that happen to good people. Maybe most of the time. But I’m not about to rant at feminists. I think they are well meaning and that we just need to be on our guard. That they don’t take away our freedom, in order to protect it. Which is the Orwellian logic used in the “war”. Whatever the war, and whichever the enemy might be. Recently people have come up with an amazingly bad idea for the Internet. They want to equalize it. Meaning that everyone should get exactly the same service from a particular ISP. In other words. If someone uses the Internet mainly to a)check their e-mail, look at their bank account, buy some shares and read the news or b) play online games, streams a movie, preferably both at the same time. It’s obvious nonsense that they'd have the same needs. Or so it would seem.

Stormur, snjór og ófærð

Það er vont veður á Íslandi. Þetta kemur á óvart. Enda virðast margir hafa talið að landið hafi flust suður með hækkandi verðbréfavísitölu. Það er kannski bara vegna þess að við erum oftar og lengur á suðrænum slóðum. Eitthvað er það. Sem veldur því að það kemur okkur gríðarlega á óvart þegar færð versnar. Við höfum heldur ekkert of miklar áhyggjur af því að eitthvað svona lausadót eins og útigrill eða verkfæri fjúki heldur. Þetta hefur tvær athyglisverðar afleiðingar.

Þegar djúpu haust og vetrarlægðirnar ganga yfir landið. Hafa björgunarsveitir nóg að gera. Við að bjarga verkfærum og ýmsu lauslegu í kringum byggingarsvæði landsins. Það er ekkert grín að búa í nágrenni við slíkt. Þú mátt eiga von á því að allt sem getur fokið. Komi fjúkandi inn eða ofan á eignir þínar. Sem geta verið bílar, rúður, húsþök, já eða sofandi smábörn. Þess vegna er ég ósköp ánægður að það er lítið svona í gangi of nálægt mér. En heyri þess frekar í þeim sem búa við þetta. Að það sé ekki sérlega skemmtilegt.

Í gærkvöldi upplifði ég svo hitt. Sem er samsæri borgaryfirvalda og bílaviðgerðaverkstæða um að auka viðskipti þeirra síðarnefndu. Með því að hvetja sem flesta til þess að nota ekki negld vetrardekk. Þau menga. Ónegld virka alveg jafnvel, ja svona við flestar kringumstæður. Nema akkúrat þessar sem voru í gær. Á aðal umferðartíma borgarinnar. Kom mér kannski ekki á óvart. Enda keyri ég á negldum. En fyrir hina var þetta ægilegt. Umferðarhraðinn var svona um 8-10 km. Engar áhyggjur af hraðakstri. En bílar spóluðu. Keyrðu hver á annan. Ég var rúmlega hálftíma á leiðinni heim úr vinnu og það upp úr 7 í gærkvöldi. Yfirleit er þetta 10 mín akstur. Þetta er nefnilega einfalt. Naglar eru bestir í flestri færð. Ónegld og glæný dekk eru jafngóð eða svipuð við flestar aðstæður, en þó kemur fyrir að þau ráða illa við færðina. Þá þarftu að nota aðrar aðferðir til að komast á milli staða. Annað býður hættunni heim. Eins og sjá má.

Jóla undirbúningur í fullum gangi

Það eru að koma jól. Ég er þess vegna á fullu í að undirbúa mig. Ferðin til Annapolis kláraði jólainnkaupin. Í ljósi þess að Icelandair er að hætta að fljúga til Baltimore, þá var þetta líklega síðasta vetrarferðin á þessar slóðir. Ég hef líka verið að taka til hendinni. Fatahengið mitt er aftur komið á sinn stað. Til þess gerði ég mér ferð í Kauptún. En það heitir nýja verslunarsvæðið í Garðabæ. Þar er IKEA, Max, Bónus og BYKO. Allt á einum stað. En ég hef samt bara komið inn í BYKO og IKEA. Þetta er svolítið eins og í útlöndum. Alvöru risaverslanir. Einhverjir skilja að BYKO ferð á þetta svæði er eins og atriði úr Reaper. Sem er uppáhaldssjónvarpsefnið mitt þetta haustið. Þetta er svona vöruhús. Allt stórt. Hillur rosalega háar. Endalaust úrval af öllu. Mér finnst það skemmtilegt. Búinn að fara fjórar ferðir.

Fyrst fór ég og keypti tappa og skrúfur. Komst að því að þetta átti ekki alveg eftir að ganga þrautalaust. Skrúfurnar voru of langar. Einn tappinn sem var fastur, vildi ekki koma út. Sama hvað ég reyndi. Svo ég gerði ráð fyrir að hann myndi halda. En auðvitað losnaði hann um leið og ég skrúfaði fatahengið fast. Dæmigert. En mér leið eins og iðnaðarmanni. Þetta komst upp og er ekki hrunið aftur. Ég á samt eftir að eiga aðeins meira við þetta. Í fyrstu ferðinni hafði ég komið auga á tvo hluti sem mig vantaði. Jólatré og sturtu.

Í næstu ferð fór ég og fjárfesti í gervijólatré. Fékk þetta líka fína tré fyrir minna en það sem alvöru kostar. Vandamálið við alvöru er að ég er með ofnæmi fyrir þeim. Svona í alvöru. Fær bólgur á hendurnar ef ég kem við þau. Svo er hræðilegt mál að koma þeim fyrir í standinum mínum. Hallar alltaf út og suður. Jólatré var ekki hamingjutré. Sem mér finnst leiðinlegt. Því ég er ósköp mikil jólastrákur. Reyndar skilst mér að ég hafi tekið miklu ástfóstri við jólatré þegar ég var lítill. Bæði reyndi ég að klifra upp þau. En ég held að ég hafi klifrað upp á öll tré. Svo var ég líka rosa hrifinn af jólaskrauti. Það glitraði og var svo fínt. Ég meira að segja man þetta ennþá frá því ég var lítil. En það var ekki eins vinsælt að ég væri að skoða það mikið. En skemmtilegast af öllu var samt að á þessu tré. Uxu ekki blóm eða ávextir, heldur gjafir. Það var mest spennandi. En af því að jólin eru ekki alveg komin. Þá segi ég sögur af jólahaldi seinna.

Í þriðju ferðinni fór ég og keypti sturtu. Ekki samt sturtuklefa. Heldur veggfestingu fyrir sturtu, sturtuhaus og slönguna til að tengja hausinn við blöndunartækið. Ég keypti stærsta hausinn sem ég fann í búðinni. Því fyrir sjö árum. Þegar ég flutti í húsnæðið mitt. Þá lét ég plata mig til að kaupa lítinn haus. Með vondri stöng. Eiginlega þannig að ég hef ekki getað hugsað mér að versla við Tengi aftur. En í BYKO fékk ég voða fínt sturtusett frá Grohe. Fínn stór og flottur haus með fjórum stillingum. Ég hafði verið hálf ragur við þetta. Hélt að það væri mál að skipta um svona. En þetta tók mig hálf tíma. Komst að því að mig vantaði sexkant. Aftur í BYKO. Svo núna er ég að verða vanur. Ef ég fer mikið oftar þá fer ég að athuga hvort ég fái ekki afslátt hjá BYKO eða fari í reikning. En ég er rosalega ánægður með þessa framtaksemi mína og það er allt annað að fara í sturtu í dag.

It is the season

Kannski er þetta besta jólalagið

Racists and Lightbulbs

How many racists does it take to screw in a lightbulb?

None -- they don't want to be enlightened!

Úti er ævintýri

Það hefur verið magnað að fylgjast með því hvernig Baugur Group hefur náð til sín FL Group. Eftir að REI ævintýrið fór út um þúfur varð þolinmæði félaga FL Group að engu. Gengið seig niður og endaði í dag í 14,9 sem er raunar ekki slæmt kaupgengi. Nýr barnungur forstjóri hefur verið skipaður sem væntanlega mun verða þægilegri í taumi fyrir nýja eigendur en Hannes. Hannes enda karakter sem lítt lætur að stjórn. Sem virkaði vel á meðan allt var á uppleið og litlu skipti hvort fjárfest var í Gumball 3000 eða Glitni. Allt var á fullri ferð. 22. febrúar 2007 var seldur hlutur í FL Group á genginu 33,2 krónur. Ef þetta hefðu verið gullkrónur. Þá væri sá fjárfestir nú búinn að sjá á eftir helming af gullinu.



Hannes labbar út með nokkra tugi milljóna í starfslokasamning. Ekki jafn heppinn og Bjarni Ármanns. Sem fékk 6 milljarða frá Glitni. Miðað við þetta er Bjarni svona miklu betri starfskraftur. Enda vildi Hannes fá hann sem forstjóra hjá sameinuðu félagi GGE og REI. Hannes kann nefnilega það sem ekki allir á Íslandi kunna. Hann er óhræddur að safna í kringum sig fólki sem hefur í það minnsta jafnmikla hæfileika og hann sjálfur. Fólk sem tafði hann samt ekki. Nú hefur Hannes ákveðið að einbeita sér að orkugeiranum. Spurning hvort hann hafi traust þeirra sem fjárfestu á 33,2 krónur í FL Group með sér í því. En við hinir sem fjárfestum miklu fyrr gætum haft áhuga. Það er nefnilega hægt að græða með Hannesi, bara ef maður fer snemma inn og á réttum tíma út. Hannes hefur nefnilega áður komið að fjárfestingum áður en fyrirtæki var skráð á markað. Það fyrirtæki hét deCode.

Er sjónvarpið deyjandi miðill?

Ég var að fletta Morgunblaðinu mínu áðan. Ég er svo gamaldags að ég er ennþá áskrifandi að Morgunblaðinu. Er reyndar að drukkna úr pappír þessa dagana. En ég hef áður tautað yfir því. Við þekkjum þetta öll. Of lítil tími og of mikið af ruslpósti. Þannig far þau blöð sem ég er ekki áskrifandi að oftar ólesin í endurvinnslu. Raunar fæ ég mínar fréttir orðið mest af Netinu. Það var einmitt lítil blogfærsla sem Morgunblaðið birti sem ég var alveg sammála. Sjónvarp er deyjandi miðil í mínu lífi.

Ekki þannig að sjónvarpið sé ekki oft í gangi hjá mér. Ef það væri svona lítið tæki sem mældi áhorf með því að fylgjast með því hvenær sjónvarpið væri í gangi hjá mér. Þá væri ég eflaust mældur með rosa áhorf. Á furðulegasta efni. Stillimyndina til dæmis. Málið er nefnilega að oft. Er sjónvarpið bara í gangi hjá mér. Ég er ekki að horfa. Er að skrifa hingað inn. Vinna verkefni sem mér þykir þægilegra að vinna heimavið. En sjónvarpið stýrir ekki lengur tíma mínum.

Ég horfi oftar en ekki á efni úr sjónvarpinu í gegnum vefinn. Fréttatímar eru allir á Netinu og mér finnst þægilegra að horfa á þá þar, en að eyða tíma mínum yfir fréttum sem skipta mig litlu og eru sýndar á tíma sem hentar mér illa. Mér finnst þetta frábær þjónusta. Sama á við um innlent dagskrárefni sem hægt er að horfa á í gegnum vefinn. Fyrir nokkrum mánuðum uppgötvaði ég síðan Miro. Þannig að í dag horfi ég á fréttir frá Bandaríkjunum. Sé þætti um mín helstu viðfangsefni og áhugamál. Allt án þess að kveikja á sjónvarpstækinu. Þess vegna hefur neysla mín á sjónvarpsefni ekki minnkað. En hún fer fram í gegnum annað tæki. Það er rétt að taka það fram að allt er þetta löglegt efni.

Ísland best í heimi

Fyrsti desember er merkilegur dagur. Í dag er um allan heim minnt á að meðal okkar er plága. Ólæknandi sjúkdómur sem við köllum alnæmi. Við erum reyndar svo heppin öll að þetta er ekki sjúkdómur sem smitast auðveldlega. Þannig getum við umgengist fólk með þennan sjúkdóm án þess að eiga neitt á hættu. Það er ekki nema við blóðgjöf og kynlíf sem einhver hætta er fyrir hendi. Svo eru líka komin fram lyf sem halda HIV smiti niðri. Svo fólk getur lifað við sjúkdóminn í mörg ár. Þess vegna eigum við að sýna þeim sem þjást af þessum sjúkdómi þá virðingu að koma fram við það eins og við myndum vilja að aðrir kæmu fram við okkur. Sem er raunar góð og gild regla í mannlegum samskiptum.

En þessi dagur er líka merkilegur í Íslandssögunni. Því á þessum degi fyrir 99 árum síðan, urðum við fullvalda þjóð. Því þó við höfum ákveðið að verða lýðveldi og slíta sambandinu við Dani árið 1944. Þá er 1918 raunar merkilegri dagur. Því þann dag urðum við jafnfullvalda og Kanada og Ástralía eru í dag. Ég get ekki annað en verið ánægður með að þennan dag fyrir öllum þessum árum. Þegar heimurinn allur var í heljargreipum plágu sem kölluð var spænska veikin. Þá varð Ísland að fullvalda þjóð í eigin landi, þó sambandinu við Dani væri ekki slitið fyrr en síðar.

Sumum hér á landi finnst sem sjálfstæði okkar og fullveldi verði ekki varið nema með því að Ísland einangrað sem mest frá umheiminum. Ég er þess fullviss að svo er ekki. Því mín skoðun er sú að við séum sterkari saman í hóp. Að í góðum hópi myndum við halda áfram að vaxa og dafna. En með núverandi stöðu okkar séu við á ystu brún. Í stað þess að vera með í liðinu. Nema bara svo óbeint. Þjóðernishyggja er enda á undanhaldi. Ég heyrði í gær því haldið fram að okkar fremsta unga fólki liti ekki á sig sem Íslendinga eða Evrópubúa, heldur jarðarbúa. Birtingarmyndir þjóðernishyggjunnar. Hafa enda valdið meiri skaða á þessum 99 árum en nokkurn hefði getað grunað þarna undir lok stríðsins sem enda átti öll stríð. Betur að rétt hefði reynst.